همان‌طورى كه خداوند دست هارون را موقعى كه قومش او را ناتوان ساخته و مخالفت كردند ، بازگذاشت ، همچنين من و پدرم نيز درحالى كه اين امت ما را فرو گذاشتند و با ديگران بيعت كردند و ما در مقابل آن‌ها يار و ياورى نيافتيم ، دستمان باز و در گشايشيم ، و به يقين اين‌ها سنت‌هاى الهى و نمونه‌هايى است كه يكى پس از ديگرى اتفاق مىافتد . اى مردم ! اگر شما بين مشرق و مغرب مردى را جستجو كنيد كه جدش رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و پدرش وصى رسول‌خدا باشد نخواهيد يافت جز من و برادرم ! پس از خدا بترسيد و پس از روشن‌شدن راه ، گمراه نشويد ! و چگونه خواهيد بود درحالى كه اين موقعيت من و حق من است نسبت به شما ؟ ! بدانيد كه من با اين مرد - با دستش به معاويه اشاره كرد - مصالحه و متاركه كردم درحالى كه مىدانم او براى شما آزمايش و امتحانى و بهره‌اى موقّت دنيايى است ! اى مردم ! كسى را به‌خاطر ترك حقش سرزنش نمىكنند بلكه به‌خاطر گرفتن حق ديگران او را سرزنش مىكنند ! درحالى كه هر كار نيكى سودمند و هر خطايى براى صاحبش زيانبخش است ! آن قضيه‌اى كه اتفاق افتاد ، سليمان آن را درك كرد ، سودش عايد سليمان شد ، و ضرر و زيانى براى داوود نداشت ، اما خويشاوندى به حال مشرك سودمند است در صورتى كه به خدا سوگند براى مؤمن سودمندتر است ، اين است معناى سخن رسول‌خدا صلى الله عليه و آله كه در وقت درگذشت عمويش ابوطالب فرمود : بگو : گواهى مىدهم كه خدايى بجز خدا يكتا نيست تا در روز قيامت من بدان‌وسيله تو را شفاعت كنم !